Recensie 'Messcherp' door Liza Uijting

Catherine Johnson, Messcherp, recensie door Liza Uijting.

Johnson, C. (2008), Messcherp, Amsterdam: Eenvoudig communiceren.

Samenvatting:
In Messcherp lees je het verhaal van Angelo. Het is een jongen die met zijn moeder en zus in een kleine flat woont. Ze hebben niet veel en de moeder van Angelo maakt lange dagen. Samen met zijn vrienden steelt Angelo van kleine kinderen. Ipods, geld en dure telefoontjes. Zij kunnen het wel missen en krijgen het waarschijnlijk toch wel weer van hun ouders. Hij is op het slechte pad tot hij de mooie Savanna leert kennen. Zij is het tegenovergestelde van Angelo. Hij wordt zo verliefd op haar, dat hij stopt met stelen en weer hard voor school gaat werken. Zijn leven lijkt veranderd te zijn tot zijn vrienden bijna iemand neersteken op het station en hij wordt meegetrokken in hun puinhoop van misdaad.

Recensie:
Messcherp is een van de boeken uit de schaduw-reeks. Het is een boekenserie die realistische thema’s behandeld waarop jongeren zich kunnen aansluiten. De stoere jongens, het spijbelen, verliefdheid en de verleidingen waarmee je te maken krijgt als tiener zijnde. Het boek is verdeeld in overzichtelijke en korte hoofdstukken. Ze zijn dus lees technisch aangepast aan de doelgroep, namelijk leerlingen die veel moeite hebben met lezen. Naast de korte hoofdstukken wordt er gebruik gemaakt van korte en concrete zinnen, waardoor de verhaallijn duidelijk blijft. Ondanks de makkelijkere schrijfstijl weet de schrijfster de gevolgen van asociaal gedrag, stelen en de consequenties hiervan goed uit te drukken. Je wordt meegenomen in de belevingswereld van Angelo en kunt je inleven in zijn situatie. Zoals de beïnvloedbaarheid van Angelo en het verliefd worden op een meisje waardoor hij wil veranderen. Het verhaal is realistisch, spannend en goed te volgen. De woorden die gebruikt worden passen in de belevingswereld van jongeren, waardoor het verhaal niet te zwaar wordt. Het verhaal zet je aan het denken en het kan je misschien zelfs wakker schudden als je zelf in zo’n situatie zit.

Angelo kijkt naar Axl en Steve.
Naar hoe ze lopen. Alsof de wereld van hen is.
Kleine kinderen gaan opzij.
Ze durven de grotere jongens niet aan te kijken.
Dat geeft een gevoel van macht. Angelo kent dat
gevoel goed. Hij houdt ervan.
Of houdt hij meer van Savanna? (p. 35)

Het verhaal eindigt dramatisch, wat onverwachts is, maar dit zet je aan het denken. Wat zijn de gevolgen als ik doorga met deze levensstijl? Je gaat denken aan de mensen die je pijn doet, hoe het zo ver heeft kunnen komen en wat je wel niet had kunnen bereiken als je gewoon ‘nee’ had gezegd.
Het is een spannend, realistisch en ingrijpend verhaal dat op een eenvoudige manier is geschreven voor kinderen vanaf 13 jaar.

Angelo kleedt zich om.
Dat duurt wel een half uur. 
Hij wil er goed uitzien.
Tamara is nog niet thuis en zijn moeder ook niet. 
Hij vind tien euro in Tamara's kamer. Die neemt hij mee. (p. 27)

Het is een boek dat zeker aan te raden is bij leerlingen rond de 13 jaar die moeite hebben met lezen. Ze zullen zich in het personage kunnen vinden of juist helemaal niet. Maar naast het spannende verhaal dat ze kunnen lezen, is over dit verhaal een mening te vormen. In plaats van een boekverslag te laten schrijven, zou je deze leerlingen een filmposter kunnen laten maken. Door middel van een dergelijke creatieve opdracht kunnen ze laten zien wat ze van het personage of het verhaal vinden. Hebben ze het begrepen, laat ze dan een paar pakkende citaten op de poster schrijven. Ze kunnen deze poster dan presenteren en zichzelf beter uiten dan op papier.