Recensie van Eva Rodigas Wat praat je? Gedichten. Makkelijk lezen, Kokkel-reeks

Eykman, K. et al.: Wat praat je? Gedichten. Dordrecht: De Inktvis.

 

Deze gedichtenbundel is geschreven voor de minder goede lezers vanaf een jaar of tien. De bundel zit in de Kokkel-reeks. Het lettertype is groot, er worden korte zinnen in gebruikt en de regelafstand is ook vrij groot. Het AVI niveau in het boekje varieert tussen de M3 en E5. Echt gemakkelijk leesbare gedichten voor de moeilijke lezers dus.



Ik was er een beetje bang voor dat de gedichten misschien te saai zouden zijn of niet goed aan zouden sluiten bij de doelgroep, maar dat bleek niet bij alle gedichten het geval te zijn. De thema's van de gedichten variëren van de slappe lach hebben in de klas, verliefd zijn en een rode kop krijgen, de dood, straattaal gedichten en digitale fotografie. Zeer divers dus en ik denk zeker dat een aantal gedichten ook door leerlingen in mijn Kader 1 klas wel leuk gevonden worden. Hieronder citeer ik een gedicht dat ik zelf wel leuk en herkenbaar vond. (blz. 26)

 

GSM

 

O, nee, help!

Daar gaat de tram

met mijn nieuwe

gsm

 

Rennen, rennen

Stop nou man!

Laat me er weer in!

 

Ships, daar gaat hij

om de bocht

Dit heeft dus geen zin

 

Vette pech!

Daar gaat de tram

en ook mijn nieuwe

gsm

 

Netty van Kaathoven

 

Dit is denk ik wel een herkenbaar gevoel bij pubers, dat ze hun (nieuwe) mobiel kwijtraken. Voor leerlingen die hun mobiel wel eens echt kwijt zijn geraakt zal dit gedicht helemaal levensecht voelen. De paniek die je naar de keel vliegt als je in de gaten hebt dat je je mobiel hebt laten liggen, drama!! En menig volwassene zal hier ook van in paniek raken trouwens....Misschien dat ik het daarom een leuk, herkenbaar gedicht vond...

 

Ook zitten er wat gedichten in die ik wat weinigzeggend vond. Gedichten waarvan ik denk dat zelf een tien jarige ze saai vindt. Hieronder zo'n gedicht. (blz. 53)

 

Te veel geel!

 

Geel? Geel?

Wie houdt er nou van geel?

Ik dus helemaal niet,

maar je ziet het soms zoveel.

 

Gele borden, gele flessen,

gele schriften voor de lessen,

gele schoenen, gele jassen,

gele wanten, gele tassen,

gele pennen, gele sokken,

gele broeken, gele rokken,

gele...dat ben ik vergeten,

gele dingen om te eten,

gele sauzen, gele papjes,

gele snoepjes, gele sapjes,

gele appels, gele ijsjes,

gele drankjes, gele spijsjes...

 

...wat ik voor me zie is geel.

En dat is ook wel best aardig,

maar je ziet het soms zoveel!

 

Lizzy van Pelt

 

Ik denk niet dat kinderen hier veel mee kunnen. Er zit niet echt een herkenbare boodschap voor ze in. Ik denk dat dat voor een jonge (aanstaande) puber wel belangrijk is, dat ze zich kunnen identificeren met het gedicht.

 

Wat ik ook een beetje jammer vind is dat er ook ontzettende cliché gedichten in de bundel zitten. Eentje gaat bijvoorbeeld over de liefde. En dan ook echt met rood, hartjes en 'ik ben op jou.' Ik denk dat de gemiddelde leerling dit meer als een riedeltje uit een volgekladde agenda ziet dan als een serieus gedicht. Gelukkig staan er niet zoveel van zulke gedichten in.

 

Al met al denk ik dat deze bundel vooral geschikt is voor de leerlingen van Basis en Kader 1. Deze gedichten kunnen een inspiratie voor ze zijn om zelf gedichten te schrijven, maar kunnen ook gebruikt worden om gedichten leren te analyseren. Vooral de gedichten waar ze een beetje 'tussen de regels door' moeten lezen zijn hier zeer bruikbaar voor. En dat dan met gedichten die in grote letters zijn gedrukt maakt het lezen voor hen een stuk gemakkelijker. Als je door de sappige, cliché gedichten heen leest is het denk ik wel een bruikbaar bundeltje voor in de les!