Posts tonen met het label veranderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label veranderen. Alle posts tonen

woensdag 1 april 2015

Recensie 'Messcherp' door Liza Uijting


Catherine Johnson, Messcherp, recensie door Liza Uijting.


Johnson, C. (2008), Messcherp, Amsterdam: Eenvoudig communiceren.


Samenvatting:
In Messcherp lees je het verhaal van Angelo. Het is een jongen die met zijn moeder en zus in een kleine flat woont. Ze hebben niet veel en de moeder van Angelo maakt lange dagen. Samen met zijn vrienden steelt Angelo van kleine kinderen. Ipods, geld en dure telefoontjes. Zij kunnen het wel missen en krijgen het waarschijnlijk toch wel weer van hun ouders. Hij is op het slechte pad tot hij de mooie Savanna leert kennen. Zij is het tegenovergestelde van Angelo. Hij wordt zo verliefd op haar, dat hij stopt met stelen en weer hard voor school gaat werken. Zijn leven lijkt veranderd te zijn tot zijn vrienden bijna iemand neersteken op het station en hij wordt meegetrokken in hun puinhoop van misdaad.

Recensie:
Messcherp is een van de boeken uit de schaduw-reeks. Het is een boekenserie die realistische thema’s behandeld waarop jongeren zich kunnen aansluiten. De stoere jongens, het spijbelen, verliefdheid en de verleidingen waarmee je te maken krijgt als tiener zijnde. Het boek is verdeeld in overzichtelijke en korte hoofdstukken. Ze zijn dus lees technisch aangepast aan de doelgroep, namelijk leerlingen die veel moeite hebben met lezen. Naast de korte hoofdstukken wordt er gebruik gemaakt van korte en concrete zinnen, waardoor de verhaallijn duidelijk blijft. Ondanks de makkelijkere schrijfstijl weet de schrijfster de gevolgen van asociaal gedrag, stelen en de consequenties hiervan goed uit te drukken. Je wordt meegenomen in de belevingswereld van Angelo en kunt je inleven in zijn situatie. Zoals de beïnvloedbaarheid van Angelo en het verliefd worden op een meisje waardoor hij wil veranderen. Het verhaal is realistisch, spannend en goed te volgen. De woorden die gebruikt worden passen in de belevingswereld van jongeren, waardoor het verhaal niet te zwaar wordt. Het verhaal zet je aan het denken en het kan je misschien zelfs wakker schudden als je zelf in zo’n situatie zit.

Angelo kijkt naar Axl en Steve.
Naar hoe ze lopen. Alsof de wereld van hen is.

Kleine kinderen gaan opzij.
Ze durven de grotere jongens niet aan te kijken.
Dat geeft een gevoel van macht. Angelo kent dat
gevoel goed. Hij houdt ervan.
Of houdt hij meer van Savanna? (p. 35)