Reactie van Yvonne Wiendels op de recensie van Christien
Wassenberg
Asher, J. (2009) Thirteen
reasons why. London : Penguin Books
Zoals Christien aangaf, was dit boek mij ook bijgebleven
naar aanleiding van de boek- promotie van Arjen Speekenbrink, docent fictie.
Toen ik zag dat Christien het gelezen had en haar recensie had geplaatst, was
dit voor mij aanleiding om het boek te gaan lezen. Het verhaal begint dus op
het moment dat Clay de schoenendoos met de cassettes afgeeft op het postkantoor.
Vervolgens gaat hij terug in de tijd (een dag) en begint zijn relaas. Ik kon me
erg goed met hem identificeren: je kunt je zijn ongeloof over het feit dat hij
de cassettes heeft gekregen goed voorstellen. Zelf was ik ook erg benieuwd wat
nou de precieze reden hiervan was. Omdat je weet wat hij voelt en denkt, kun je
je een goed beeld van hem vormen. Je voelt sympathie voor hem en het is spijtig
om te constateren, dat hij zijn ware gevoelens voor Hannah niet eerder heeft
geuit. Ditzelfde geldt ook voor Hannah: zij wekt de indruk zo ongenaakbaar te
zijn, dat niets haar kan raken. Maar niets is minder waar, dat is wel gebleken.
De volgende passage op bladzijde 180 maakt dit duidelijk (in het Engels,
aangezien bij onze bibliotheek in Groesbeek alleen het Engelstalige boek voor
handen was): “But why? Why, whenever
anyone saw us, did I pretend it meant nothing? We were working, that’s what I
wanted them to believe. Not hanging out. Just working. Why? Because Hannah had
a reputation that scared me.”
Ik ben het eens met Christien, dat niet Hannah, maar Clay
de hoofdpersoon is. Hem leer je gaandeweg het boek beter kennen en haar alleen
indirect. Ik vind het wel heftig, dat zij uiteindelijk besloten heeft zelfmoord
te plegen. Dat is zo onherroepelijk. Maar de buitenwereld kan inderdaad niet
inschatten, wat bepaalde opmerkingen met iemand doen. De een heeft ook sneller
de grens bereikt dan een ander. Omdat ik zelf nooit gepest ben en vroeger ook
nooit iemand heb gepest, vind ik het moeilijk voor te stellen hoe iemand tot
zo’n wanhoopsdaad komt. Maar ik weet dat pesten veel voorkomt en dat
zelfmoorden aan de orde van de dag zijn. Ik vond het een heel mooi boek, wel
heftig en ik wilde graag de ontknoping weten.
Ik ben het ook eens met Christien, dat alle 14/15-jarige
pubers dit boek zouden moeten lezen. De gepeste pubers om actie te ondernemen
tegen hun pesters en de pesters om te realiseren wat hun acties met anderen
doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.