Reactie van Fleur Metzemaekers op recensie van Liza Uijting – Komt een vrouw bij de dokter van Kluun

Kluun, (2003), Komt een vrouw bij de dokter, Amsterdam: Uitgeverij Podium

 

 

 

 

 

Toen dit boek net uitkwam heb ik het gelezen, daarna de film gekeken en voor deze reactie het boek nogmaals gelezen.

Telkens weer bekruipt me het ‘haat’ gevoel jegens Stijn, de hoofdpersoon. Dit gevoel beschrijft Liza ook, daarentegen heeft ze ook sympathie voor Stijn en vindt ze dat Stijn ondanks zijn vreemdgaan er wel is voor Carmen en Luna. Deels ben ik het daarmee eens. Hij is er zeker voor haar en vooral wanneer haar einde nadert. Maar dat iemand er vaak ’s avonds niet is, zodat Carmen veel alleen is kan er bij mij niet in. Ik zou denken, ben er juist die laatste maanden van haar leven elk moment voor haar, buiten je werk.  

Toch vind ik dat Kluun hiermee een goed boek heeft neergezet. Het onderwerp is er een van deze tijd. En hoeveel mannen worstelen niet met verdriet wanneer hun vrouw deze lijdensweg moet ondergaan. Stijn verwerkte dat op deze manier, maar menig andere mannen zullen dat op een andere manier doen.

Het boek heeft mij, net als Liza meegezogen. Ik wilde het in een keer uitlezen, benieuwd naar de afloop.  

Waar ik het in Liza’s recensie niet helemaal mee eens ben is het feit dat het een luchtig en geestig boek is. Het onderwerp is voor mij zeer zeker niet luchtig, ik vind het vooral heel zwaar en roept nare herinneringen op. Het zet me aan het denken en geeft me een naar gevoel. Wat het dan wel weer luchtig maakt is de manier waarop Kluun zijn karakters neerzet. Dat doet hij op een realistische manier en je kan je goed inleven in de personen. Dat Stijn (bijna) altijd vrolijk is dan wel weer wat onwaarschijnlijk.

Geestig vind ik het niet, ja de hoofdpersoon misschien. Hij gedraagt zich zo, maar over de gehele linie vind ik het niet geestig. Het roept veel in me op, verdriet, haat, liefde, angst.

Voor de middelbare scholier vanaf een jaar of 15 is het een goed boek. Zoals Liza al beschreef maken ze op deze manier kennis met de ziekte, ze zien wat de ziekte inhoudt en wat het met mensen kan doen.

Een meisje uit mijn klas heeft het voor haar laatste boekbespreking gelezen (de eenvoudig communiceren versie) en zij was er ook door gegrepen.