Teller J.(2000). Niets (2e druk, 2010). Hasselt - Amsterdam - New York: Clavis Uitgeverij
Niets van Janne Teller heb ik voor het leesdossier van de de eerste periode gelezen en ik was er niet al te positief over. Des te opvallender vond ik de recensie van Juliën en de reactie van Ilse; beiden lieten zich juist overwegend positief uit over het boek! Ik heb m'n verrichtingen voor het leesdossier uit de eerste periode er nog eens bijgepakt en het toeval wil dat ik als extra opdracht een recensie bij dit boek had geschreven. Ik voeg deze recensie aan het blog toe. Het is niet bedoeld als als deel van de opdracht voor deze periode (dit boek kan daar ook niet aan toegevoegd worden omdat ik het eerder al gelezen had), maar als aanvulling op de inspanningen van Juriën en Ilse.
Moedige poging, gemiste kans
Janne Teller –
Niets
Om over de zin
van het leven te schrijven, is niet bepaald een alledaagse keuze voor een
jeugdboek. Janne Teller (Denemarken, 1964) heeft het aangedurfd met het boek
'Niets'. Dit boek vertelt over Pierre Anthon, de vertegenwoordiger van het
'Niets' (er is niets dat betekenis heeft), en zijn klasgenoten, die Pierre
Anthons ongelijk willen aantonen. De vraag is dan al snel: wie zal er gelijk
krijgen? Zal de schrijfster er in slagen om een dergelijk thema op een zinvolle
manier invulling te geven? Worden er interessante denkbeelden gegeven of
relevante vragen gesteld? Wordt de lezer uitgedaagd? Op de een of andere manier
kan een dergelijk boek niet alleen maar onderhoudend zijn.
Helaas is het
Janne Teller niet gelukt om deze filosofische tegenstelling op bevredigende
manier te behandelen. Over de centrale vraag - heeft het leven zin? - blijkt de
auteur zelfs bitter weinig te vertellen te hebben. De tegenstellingen blijven
bestaan; er komt geen discussie, geen enkel idee wordt uitgewerkt, er wordt op
geen enkele manier een richting gegeven naar aanleiding waarvan de lezer
geprikkeld wordt zijn eigen ideeën vorm te geven. Als er al een standpunt of
een idee valt waar te nemen, dan is het dat Teller de hele discussie
uiteindelijk dood verklaart, door zowel de vragensteller als de mogelijke
antwoorden van de aardbol weg te vagen. Dat is nogal destructief en behoorlijk
onbevredigend.
Wat overblijft
is een spannend en redelijk prettig geschreven boek, soms (onnodig) schokkend
en met een behoorlijke reeks onwaarschijnlijkheden. Zo vraag ik me bijvoorbeeld
af waarom Pierre Anthon de godganse dag in een pruimenboom zit!?
Al met al is het Janne Teller met 'Niets' niet gelukt om een spannend verhaal aan een zingevingsvraagstuk te koppelen. Moedige poging, gemiste kans.
au!
BeantwoordenVerwijderen