Posts tonen met het label geheugenverlies. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geheugenverlies. Alle posts tonen

zaterdag 21 februari 2015

Recensie Flashback van Eva Burgers, door Hester Terpstra

Burgers, E. (2014). Flashback. Alkmaar:  Kluitman


Wanneer Lynn, na een avondje winkelen, alleen naar huis fietst, wordt zij van haar fiets getrokken en raakt zwaargewond. Een voorbijganger (Paul) schiet haar te hulp, maar de dader weet te ontkomen. Lynn kan zich van het voorval maar weinig te herinneren. Alleen dat de dader een zwart vest droeg en een tattoo op zijn pols had. Wat is er precies gebeurd? Wie heeft haar dit aangedaan en waarom? Lynn wordt bang en achterdochtig en weet niet meer wie ze nog kan vertrouwen . De antwoorden lijken dichterbij te zijn dan Lynn denkt...

Maar wil ze die wel weten?

In het boek laat Eva Burgers je kennis maken met vier potentiele daders. Is het Lynns ex-vriendje Jay? Hij wil Lynn graag terug en stuurt haar dreigende berichtjes. Zou het Thom zijn, de vriend van Jay? Hij verschaft de politie immers valse informatie. Is het Nick, de broer van Jay? Zijn hele bureau is gevuld met foto’s van Lynn. Of is het klusjesman Paul? Paul dringt zich wel erg op in het gezin en niet alles wat hij vertelt blijkt waar te zijn.

Het verhaal is in een prettige schrijfstijl geschreven en laat zich vlot lezen. Je zit meteen in het verhaal en leeft mee met Lynn die het hele voorval ver weg in haar hoofd heeft zitten en soms getriggerd wordt waardoor er door een flashback een stukje terug komt.

“Ik reed over het fietspad. Er kwam een man op me af die me vastgreep. Hij droeg een zwart vest met capuchon en drukte me tegen de grond. De getatoeëerde sterretjes op zijn pols waren het laatste wat ik zag voor alles zwart werd.” (Flashback, blz. 9)

dinsdag 13 januari 2015

Boy 7, Ida van Mazijk


BOY 7

Mous, M. (2009). Boy 7 (8e druk). Houten: Van Holkema & Warendorf.

Samenvatting

Een jongen wordt wakker op een uitgestrekte grasvlakte. Hij weet niet waar hij is en hoe hij er is gekomen. Daarnaast weet hij ook niet meer wie hij is. Het lijkt alsof alle informatie over zijn identiteit uit zijn geheugen verdwenen is.
De jongen noemt zichzelf Boy Seven, op basis van de woorden die in zijn kledingstukken zijn genaaid. Al snel leert hij Lara kennen en met haar hulp gaat hij op zoek naar zijn identiteit. Wanneer hij zijn dagboek terugvindt komt hij veel over zijn verleden te weten. Het blijkt dat hij eigenlijk Sam Waters heet en dat hij lange tijd gevangen gehouden is, samen met een aantal andere jongens.
In het dagboek leest Sam over zijn tijd in de gevangenis. De gevangenen hebben geen namen, maar nummers. Sam wordt Boy 7 genoemd. De opgesloten jongens hebben één ding gemeen: ze beschikken over bijzondere talenten, zoals hacken en inbreken.
Het blijkt dat de tieners het slachtoffer zijn geworden van CooperationX. Deze malafide organisatie wist het geheugen van jongeren en maakt hun gedachten bestuurbaar. Op deze manier kunnen zij talenten inzetten voor criminele doeleinden. Gelukkig weet Sam zijn geheugen terug te krijgen en is hij CooperationX uiteindelijk te slim af. Of toch niet? 


Recensie

De opbouw van Boy 7 doet denken aan andere films en boeken over geheugenverlies, zoals Memento[1]  en Voor ik ga slapen[2], en kent dezelfde spanning en snelheid. Binnen vijftig pagina’s zit je diep in het verhaal, speur je naar antwoorden en wantrouw je alle personages, inclusief de hoofdpersoon zelf.

Boy is zijn geheugen kwijt en hij heeft slechts enkele aanwijzingen waarop hij zijn zoektocht naar zijn identiteit kan baseren. Het verhaal ontvouwt zich in rap tempo wanneer Boy zijn oude dagboek terugvindt. Het lezen van het dagboek fungeert als een soort flashback naar de tijd dat Boy zijn geheugen nog had en dit biedt veel antwoorden op vragen die de lezer heeft verzameld in de eerst hoofdstukken.