Recensie ‘Het meisje
en de soldaat’ door Liza Uijting
Sax, A. (2012). Het meisje en de soldaat. Wielsbeke: Uitgeverij de Eenhoorn.
Samenvatting:
Tijdens de Eerste Wereldoorlog woont een blind meisje vlak bij het front.
De soldaten komen rusten in het dorpje en de herberg waar het meisje samen met
haar moeder en tante woont. Het blinde meisje houdt van de buitenlucht en het
opnemen van de geuren. Ze gaat dan naar het bankje, zeventien stappen van de
herberg vandaan. Op een dag zit ze naast een Afrikaanse soldaat. Hij ruikt naar
warme noten, een geur die ze niet kent. Er ontstaat een bijzondere vriendschap
en de soldaat verteld haar over zijn land en familie. Wanneer de Afrikaanse
soldaat op een dag niet meer komt opdagen, begint het meisje zich zorgen te
maken. Alle soldaten zijn terug gekomen, maar hij niet? Zou er iets gebeurd
zijn? Het blinde meisje besluit naar hem op zoek te gaan.
Recensie:
De soldaat en het meisje is een ontroerend boek over een hechte vriendschap tussen een blind meisje en een Afrikaanse soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog. In het boek wordt het verhaal van de soldaat en het meisje om en om verteld in hoofdstukken. Hierdoor lees je het verhaal door de ogen van de twee hoofdpersonen. De hoofdstukken zijn ook onderverdeeld in kleur. Witte pagina’s voor het meisje en groene pagina’s voor de soldaat. Dit zorgt voor typografische vorm. Tijdens het verhaal vertellen de twee personen om en om over hun ervaringen en hun leven. Je wordt meegetrokken in de wereld van beide personages.
De soldaat en het meisje is een ontroerend boek over een hechte vriendschap tussen een blind meisje en een Afrikaanse soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog. In het boek wordt het verhaal van de soldaat en het meisje om en om verteld in hoofdstukken. Hierdoor lees je het verhaal door de ogen van de twee hoofdpersonen. De hoofdstukken zijn ook onderverdeeld in kleur. Witte pagina’s voor het meisje en groene pagina’s voor de soldaat. Dit zorgt voor typografische vorm. Tijdens het verhaal vertellen de twee personen om en om over hun ervaringen en hun leven. Je wordt meegetrokken in de wereld van beide personages.
‘Het is een masker’,
legt hij uit. Maar hij kan niet uitleggen hoe waardevol het voor hem is. Hij
kent de woorden niet om haar te vertellen dat dit masker de krachten van zijn
voorouders bezit. En dat ze hem beschermen. Hij kan haar niet vertellen hoe machtig
de voorouders zijn. (P. 24)
Het verhaal gaat niet direct over de oorlog, maar over de dagelijkse dingen. Eenvoudige dingen die je ineens enorm waardeert wanneer je het mist. Het gaat over een vreemdeling die raar wordt aangekeken door de dorpsbewoners, omdat hij Afrikaans is. Het gaat over wederzijds respect en vriendschap. Ondanks dat hij moeilijk Nederlands praat en zij blind is, merk je de wederzijdse waardering. Ze hebben nu beide iemand om mee te praten en naar te luisteren.
De personages in het verhaal hebben geen naam. Het verhaal wordt vanuit de schrijver, auctoriaal, verteld en zij gebruikt benoemingen zoals: ‘Het meisje – de soldaat – de ruiter’. Er wordt verwezen naar de vele ongeïdentificeerde soldaten en mensen die destijds zijn gestorven.
Het verhaal gaat niet direct over de oorlog, maar over de dagelijkse dingen. Eenvoudige dingen die je ineens enorm waardeert wanneer je het mist. Het gaat over een vreemdeling die raar wordt aangekeken door de dorpsbewoners, omdat hij Afrikaans is. Het gaat over wederzijds respect en vriendschap. Ondanks dat hij moeilijk Nederlands praat en zij blind is, merk je de wederzijdse waardering. Ze hebben nu beide iemand om mee te praten en naar te luisteren.
De personages in het verhaal hebben geen naam. Het verhaal wordt vanuit de schrijver, auctoriaal, verteld en zij gebruikt benoemingen zoals: ‘Het meisje – de soldaat – de ruiter’. Er wordt verwezen naar de vele ongeïdentificeerde soldaten en mensen die destijds zijn gestorven.
