Mel Wallis de Vries (2010) Vals Uitgeverij
De Fontein, Utrecht.
Samenvatting
Abby, Pippa, Kim en Feline zijn vier vriendinnen. Ze zitten bij elkaar op school.
De ouders van Abby hebben een luxe huisje in de Ardennen, waar de vier vriendinnen in de kerstvakantie naartoe mogen.
Pippa is degene met een rijbewijs en mag de auto van haar moeder lenen. Ze nemen een hoop boodschappen mee en vertrekken richting België.
Na een paar dagen heeft het zo erg gesneeuwd dat ze ingesneeuwd zijn. De elektriciteit doet het niet meer, er is geen mobiel netwerk en het dichtstbijzijnde huis bevindt zich een aantal kilometer verderop. In het begin vinden ze het allemaal nog wel grappig en zitten ze er niet zo mee, maar wanneer Kim opeens na een ruzie verdwijnt worden ze bezorgd. Toch denken ze dat Kim misschien terug is naar Amsterdam, met de jongens die ze de avond daarvoor hebben leren kennen.
Wanneer ook Feline verdwijnt maakt hun bezorgdheid plaats voor angst. De twee andere meiden kunnen geen hulp inschakelen, ze kunnen geen kant op.
De sfeer wordt er niet fijner op en de meiden raken in paniek. Wie heeft het op ze gemunt en weten ze eigenlijk wel alles van elkaar?
Recensie
Na het lezen van de ijzingwekkende thriller 'Klem', Mel Wallis de Vries, was ik erg benieuwd naar een tweede boek van haar.
‘‘Alles is wit. Lichtgevend wit. Ik knipper een paar keer met mijn ogen. Het wit blijft. Wat is er gebeurd? Ben ik dood? Ik weet het niet. Maar ik ben niet bang. Het wit is zo mooi. Ik kan het zelfs voelen. Het is zacht, als donsveertjes.
Achter me is nog meer wit. Maar het ziet er anders uit. Doffer. Met grijze barstjes. Het lijkt of er daar iets op me wacht. Iets wat ik eerst moet loslaten. Beelden flitsen door mijn gedachten. Een auto. Lachende meisjes. Een ruzie. Een donkere gang. De loop van een geweer. Ik kan het niet plaatsen. Het is alsof ik naar een film staar waar ik halverwege in ben gevallen.’’ (Vals p. 5)
Dit is het begin van het boek. Voor mij kan het met dit stukje alle kanten op. Maar dat het spannend wordt, vermoed ik al. Er komen allerlei vragen in me op. Het maakt me enorm nieuwsgierig wat er aan de hand is.
Na het lezen van het spannende proloog, begint het verhaal met de voorbereiding van het uitje naar de Ardennen. De toon wordt direct gezet door de uitzinnige Pippa. Ze is erg aanwezig, doet gek en neemt geen blad voor haar mond. Feline is in de auto naar de Ardennen toe heel stil en reageert continue geïrriteerd. Ze doet alsof ze ziek is, maar als lezer weet je op een gegeven moment dat er meer dan dat aan de hand is.
Allereerst word je meegenomen in de gedachten en gevoelens van Kim. Je krijgt een goed beeld van Kim, details worden beschreven en de vriendschap tussen haar en Abby en de andere meiden wordt goed beschreven. Waarbij je als lezer je vraagtekens kan zetten. De schrijfster laat hier ruimte voor de fantasie van de lezer.
Kim is een rustig meisje en beste vriendinnen met Abby, althans dat denkt ze.
‘’Wacht, ik wil ook nog ergens op proosten. Abby kijkt ons indringend aan. Op onze vriendschap, zegt ze, die ouders, school, liefdesverdriet en huiswerk altijd heeft overwonnen. Ik ben blij dat ik zulke lieve vriendinnen heb. We blijven elkaar volgend jaar zien. Waar we ook gaan studeren. Beloofd? Beloofd, mompel ik. We kijken elkaar alle vier aan en glimlachen. Ik vind Abby’s ogen. Haar lach wordt breder. In het kaarslicht lijkt haar gezicht te stralen. Feline en Pippa lijken niet meer te bestaan. Het gesprek in de keuken is plotseling totaal onbelangrijk geworden. Zo zou het altijd moeten zijn: Abby en ik samen, en niemand die tussen ons kan komen. Ik begin zachtjes te lachen.’’ (Vals p. 45)
In het begin is het een gemoedelijk gezelschap, ze kletsen, eten gezellig samen en maken lol. Echter, na het deel van Kim dat beëindigd is met een cliffhanger, komt er vanaf blz. 93 verandering in de sfeer. Vanaf deze bladzijde kijk je door de ogen van Feline en dan is net die nacht Kim ineens verdwenen. Nog niet meteen denken ze er het ergste van. Ze doen allemaal wat laconiek alsof Kim ieder moment weer aan kan komen lopen. Wanneer de uren verstrijken en Kim nog steeds niet terug bij het huisje is, gaan ze samen op zoek naar haar. Ze denken dat ze mee is gegaan met de jongens, die ze de avond daarvoor bij hen hadden uitgenodigd. Ze besluiten naar hun huisje te lopen. Eenmaal daar krijgen ze ineens een sms'je met de volgende boodschap:
‘Ik zit in de auto met Daan naar A’dam. Kunnen jullie mijn spullen meenemen? Het sneeuwde te hard om terug te gaan. Ik leg het thuis allemaal uit. Sorry, maar ik moest dit doen. Liefs, Kim.’ (Vals p. 114)
Pippa reageert hier triomfantelijk en vals op en Abby en Feline zijn eerder verbaasd en toch nog steeds bezorgd.
Na de wandeling wil Feline graag alleen zijn, alleen met haar gedachten. Uit deze stukjes blijkt dat:
‘‘Beneden hoor ik gedempte stemmen van Abby en Pippa. Ik weet niet waarover ze het hebben, maar het klinkt gemoedelijk, als een rustig, kabbelend beekje. Waarschijnlijk drinken ze warme chocolademelk. En praten ze na over onze wandeling. Ik wilde geen chocolademelk. Ik wilde niet praten. Ik wilde in bad. En alleen zijn.’’ (Vals p. 128)
En
‘‘Ik glijd nog een stukje dieper onder water. Alleen mijn mond en neus zijn nog boven de waterspiegel. Mijn gedachten buitelen over elkaar heen, alsof ik ze te lang de toegang tot mijn hoofd heb ontzegd. Ik kan de beelden niet meer stoppen.’’ (Vals p. 129)
Hier wordt duidelijk dat Feline ergens mee worstelt. Iets waarover ze met de andere meiden niet wil praten. Als lezer kom je erachter wat er echt met Feline aan de hand is. Feline houdt een dagboekje bij waar ze alles inschrijft wat haar bezighoudt. Dat boekje blijkt ineens te zijn verdwenen. Ze gaat overal zoeken, maar kan ‘m niet vinden.
Ondertussen weet de valse Pippa wel waar het boekje is gebleven. Maar zij chanteert Feline ermee. Feline heeft namelijk nog geld tegoed van Pippa.
Ook het deel van Feline eindigt met een cliffhanger en hierdoor wil je heel graag door naar de volgende bladzijde. Knap hoe Mel Wallis de Vries het voorelkaar krijgt hier weer de spanning op te bouwen.
Vanaf blz. 153 kijken we mee in de gedachtewereld van Abby. Abby is degene die het voor iedereen goed wil doen. Ze wil heel graag beste vriendinnen zijn met Kim, maar Pippa vindt ze ook erg interessant. Abby heeft een vriendje. Hij is de liefde van haar leven en haar steun en toeverlaat nu het met haar ouders zo slecht gaat.
Wanneer Pippa en Abby ontdekken dat Feline ook is verdwenen verdwijnt hun bezorgdheid en maakt het plaats voor angst. Ze kunnen door het slechte weer namelijk geen kant op, de stroom is uitgevallen en ze hebben geen bereik met hun telefoon.
Ook wanneer Mel Wallis de Vries overgaat naar Pippa’s gedachtewereld eindigt ze die van Abby met een cliffhanger. Nog steeds weet je niet wie of wat het op de meiden heeft gemunt.
Het blijft tot op het laatste moment gissen en dat maakt dit een geweldig boek. En niet alleen voor de jeugd. Ik heb er ontzettend van genoten en kon het boek niet wegleggen. Op een gegeven moment heb ik zelfs een moment gehad dat ik het liever niet ’s avonds wilde lezen. Zo spannend vond ik het.
De rode draad in dit verhaal heeft alles met de titel te maken. In elk hoofdstuk gebeurt er iets ‘vals’ en dat slaat vooral op Pippa. In het begin krijg je al een hekel aan haar door de opmerkingen die ze maakt. Ze pakt Abby in, terwijl ze iets heel ergs heeft gedaan wat met Abby te maken heeft. Ze heeft de macht over Feline en krijgt het voorelkaar alles maar te kunnen maken.
Het feit dat Mel Wallis de Vries je kennis laat maken met alle vier de meiden vond ik heel sterk. Op die manier wordt er vanuit verschillende perspectieven naar de situatie gekeken, kun je je goed inleven in de verschillende meiden en je favoriete persoonlijkheid eruit pikken.
Ik raad dit boek zeker aan aan mijn leerlingen. De vriendschap is realistisch, je kan je inleven in de personen en het is spannend.
Een van mijn leerlingen van 3 vmbo heeft het laatst gelezen na een tip van mij en was er ook erg over te spreken.
Samenvatting
Abby, Pippa, Kim en Feline zijn vier vriendinnen. Ze zitten bij elkaar op school.
De ouders van Abby hebben een luxe huisje in de Ardennen, waar de vier vriendinnen in de kerstvakantie naartoe mogen.
Pippa is degene met een rijbewijs en mag de auto van haar moeder lenen. Ze nemen een hoop boodschappen mee en vertrekken richting België.
Na een paar dagen heeft het zo erg gesneeuwd dat ze ingesneeuwd zijn. De elektriciteit doet het niet meer, er is geen mobiel netwerk en het dichtstbijzijnde huis bevindt zich een aantal kilometer verderop. In het begin vinden ze het allemaal nog wel grappig en zitten ze er niet zo mee, maar wanneer Kim opeens na een ruzie verdwijnt worden ze bezorgd. Toch denken ze dat Kim misschien terug is naar Amsterdam, met de jongens die ze de avond daarvoor hebben leren kennen.
Wanneer ook Feline verdwijnt maakt hun bezorgdheid plaats voor angst. De twee andere meiden kunnen geen hulp inschakelen, ze kunnen geen kant op.
De sfeer wordt er niet fijner op en de meiden raken in paniek. Wie heeft het op ze gemunt en weten ze eigenlijk wel alles van elkaar?
Recensie
Na het lezen van de ijzingwekkende thriller 'Klem', Mel Wallis de Vries, was ik erg benieuwd naar een tweede boek van haar.
‘‘Alles is wit. Lichtgevend wit. Ik knipper een paar keer met mijn ogen. Het wit blijft. Wat is er gebeurd? Ben ik dood? Ik weet het niet. Maar ik ben niet bang. Het wit is zo mooi. Ik kan het zelfs voelen. Het is zacht, als donsveertjes.
Achter me is nog meer wit. Maar het ziet er anders uit. Doffer. Met grijze barstjes. Het lijkt of er daar iets op me wacht. Iets wat ik eerst moet loslaten. Beelden flitsen door mijn gedachten. Een auto. Lachende meisjes. Een ruzie. Een donkere gang. De loop van een geweer. Ik kan het niet plaatsen. Het is alsof ik naar een film staar waar ik halverwege in ben gevallen.’’ (Vals p. 5)
Dit is het begin van het boek. Voor mij kan het met dit stukje alle kanten op. Maar dat het spannend wordt, vermoed ik al. Er komen allerlei vragen in me op. Het maakt me enorm nieuwsgierig wat er aan de hand is.
Na het lezen van het spannende proloog, begint het verhaal met de voorbereiding van het uitje naar de Ardennen. De toon wordt direct gezet door de uitzinnige Pippa. Ze is erg aanwezig, doet gek en neemt geen blad voor haar mond. Feline is in de auto naar de Ardennen toe heel stil en reageert continue geïrriteerd. Ze doet alsof ze ziek is, maar als lezer weet je op een gegeven moment dat er meer dan dat aan de hand is.
Allereerst word je meegenomen in de gedachten en gevoelens van Kim. Je krijgt een goed beeld van Kim, details worden beschreven en de vriendschap tussen haar en Abby en de andere meiden wordt goed beschreven. Waarbij je als lezer je vraagtekens kan zetten. De schrijfster laat hier ruimte voor de fantasie van de lezer.
Kim is een rustig meisje en beste vriendinnen met Abby, althans dat denkt ze.
‘’Wacht, ik wil ook nog ergens op proosten. Abby kijkt ons indringend aan. Op onze vriendschap, zegt ze, die ouders, school, liefdesverdriet en huiswerk altijd heeft overwonnen. Ik ben blij dat ik zulke lieve vriendinnen heb. We blijven elkaar volgend jaar zien. Waar we ook gaan studeren. Beloofd? Beloofd, mompel ik. We kijken elkaar alle vier aan en glimlachen. Ik vind Abby’s ogen. Haar lach wordt breder. In het kaarslicht lijkt haar gezicht te stralen. Feline en Pippa lijken niet meer te bestaan. Het gesprek in de keuken is plotseling totaal onbelangrijk geworden. Zo zou het altijd moeten zijn: Abby en ik samen, en niemand die tussen ons kan komen. Ik begin zachtjes te lachen.’’ (Vals p. 45)
In het begin is het een gemoedelijk gezelschap, ze kletsen, eten gezellig samen en maken lol. Echter, na het deel van Kim dat beëindigd is met een cliffhanger, komt er vanaf blz. 93 verandering in de sfeer. Vanaf deze bladzijde kijk je door de ogen van Feline en dan is net die nacht Kim ineens verdwenen. Nog niet meteen denken ze er het ergste van. Ze doen allemaal wat laconiek alsof Kim ieder moment weer aan kan komen lopen. Wanneer de uren verstrijken en Kim nog steeds niet terug bij het huisje is, gaan ze samen op zoek naar haar. Ze denken dat ze mee is gegaan met de jongens, die ze de avond daarvoor bij hen hadden uitgenodigd. Ze besluiten naar hun huisje te lopen. Eenmaal daar krijgen ze ineens een sms'je met de volgende boodschap:
‘Ik zit in de auto met Daan naar A’dam. Kunnen jullie mijn spullen meenemen? Het sneeuwde te hard om terug te gaan. Ik leg het thuis allemaal uit. Sorry, maar ik moest dit doen. Liefs, Kim.’ (Vals p. 114)
Pippa reageert hier triomfantelijk en vals op en Abby en Feline zijn eerder verbaasd en toch nog steeds bezorgd.
Na de wandeling wil Feline graag alleen zijn, alleen met haar gedachten. Uit deze stukjes blijkt dat:
‘‘Beneden hoor ik gedempte stemmen van Abby en Pippa. Ik weet niet waarover ze het hebben, maar het klinkt gemoedelijk, als een rustig, kabbelend beekje. Waarschijnlijk drinken ze warme chocolademelk. En praten ze na over onze wandeling. Ik wilde geen chocolademelk. Ik wilde niet praten. Ik wilde in bad. En alleen zijn.’’ (Vals p. 128)
En
‘‘Ik glijd nog een stukje dieper onder water. Alleen mijn mond en neus zijn nog boven de waterspiegel. Mijn gedachten buitelen over elkaar heen, alsof ik ze te lang de toegang tot mijn hoofd heb ontzegd. Ik kan de beelden niet meer stoppen.’’ (Vals p. 129)
Hier wordt duidelijk dat Feline ergens mee worstelt. Iets waarover ze met de andere meiden niet wil praten. Als lezer kom je erachter wat er echt met Feline aan de hand is. Feline houdt een dagboekje bij waar ze alles inschrijft wat haar bezighoudt. Dat boekje blijkt ineens te zijn verdwenen. Ze gaat overal zoeken, maar kan ‘m niet vinden.
Ondertussen weet de valse Pippa wel waar het boekje is gebleven. Maar zij chanteert Feline ermee. Feline heeft namelijk nog geld tegoed van Pippa.
Ook het deel van Feline eindigt met een cliffhanger en hierdoor wil je heel graag door naar de volgende bladzijde. Knap hoe Mel Wallis de Vries het voorelkaar krijgt hier weer de spanning op te bouwen.
Vanaf blz. 153 kijken we mee in de gedachtewereld van Abby. Abby is degene die het voor iedereen goed wil doen. Ze wil heel graag beste vriendinnen zijn met Kim, maar Pippa vindt ze ook erg interessant. Abby heeft een vriendje. Hij is de liefde van haar leven en haar steun en toeverlaat nu het met haar ouders zo slecht gaat.
Wanneer Pippa en Abby ontdekken dat Feline ook is verdwenen verdwijnt hun bezorgdheid en maakt het plaats voor angst. Ze kunnen door het slechte weer namelijk geen kant op, de stroom is uitgevallen en ze hebben geen bereik met hun telefoon.
Ook wanneer Mel Wallis de Vries overgaat naar Pippa’s gedachtewereld eindigt ze die van Abby met een cliffhanger. Nog steeds weet je niet wie of wat het op de meiden heeft gemunt.
Het blijft tot op het laatste moment gissen en dat maakt dit een geweldig boek. En niet alleen voor de jeugd. Ik heb er ontzettend van genoten en kon het boek niet wegleggen. Op een gegeven moment heb ik zelfs een moment gehad dat ik het liever niet ’s avonds wilde lezen. Zo spannend vond ik het.
De rode draad in dit verhaal heeft alles met de titel te maken. In elk hoofdstuk gebeurt er iets ‘vals’ en dat slaat vooral op Pippa. In het begin krijg je al een hekel aan haar door de opmerkingen die ze maakt. Ze pakt Abby in, terwijl ze iets heel ergs heeft gedaan wat met Abby te maken heeft. Ze heeft de macht over Feline en krijgt het voorelkaar alles maar te kunnen maken.
Het feit dat Mel Wallis de Vries je kennis laat maken met alle vier de meiden vond ik heel sterk. Op die manier wordt er vanuit verschillende perspectieven naar de situatie gekeken, kun je je goed inleven in de verschillende meiden en je favoriete persoonlijkheid eruit pikken.
Ik raad dit boek zeker aan aan mijn leerlingen. De vriendschap is realistisch, je kan je inleven in de personen en het is spannend.
Een van mijn leerlingen van 3 vmbo heeft het laatst gelezen na een tip van mij en was er ook erg over te spreken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.