Mooi meisje. Verliefd op een loverboy. Recensie van Eva Rodigas. Reality Reeks, Eenvoudig Communiceren

Hoefnagel, Marjan, mei 2005, Mooi meisje, Verliefd op een loverboy. Amsterdam: Uitgeverij Eenvoudig Communiceren.

Korte inhoud van het boek.

Laura is een meisje van 15 jaar met rode krullen. Ze woont bij haar oma in een klein boerderijtje. Haar moeder is op jonge leeftijd gestorven en haar opa vorig jaar. Laura weet maar heel weinig van haar moeder, haar oma vertelt bijna nooit over haar. Ze weet wel dat haar moeder 16 was toen ze in verwachting van Laura was.
Als Laura naar het galafeest van haar school gaat is de grote broer van Zina, Abdul, de chauffeur. Laura is erg onder de indruk van Abdul. De hele avond danst hij met haar, geeft haar 1001 complimentjes en zorgt ervoor dat ze zich heel erg bijzonder voelt. Hij vraagt haar die avond nog verkering en Laura zegt ja. Ze is in de 7de hemel. Als ze na het feest bij Zina blijft slapen komt Abdul bij haar in bed liggen en gaat ze (haar eerste keer) met hem naar bed. De weken erna is Abdul super lief, overlaadt haar met cadeautjes en blijft Laura het gevoel geven dat ze het beste is dat hem ooit is overkomen. Totdat hij zegt dat hij geldproblemen heeft en geld van haar wil lenen. Hij speelt gruwelijk in op haar gevoelens en zij leent hem het geld. Ze krijgt elke week wat van het geld terug, tot ze weer geld aan hem moet lenen, maar dat heeft ze niet. Of ze dan misschien voor een keertje met iemand anders naar bed wil, voor een keertje maar. Eigenlijk wil Laura dit niet, maar omdat Abdul zegt dat hij anders in grote problemen komt, doet ze het toch. Dit gebeurt hierna steeds vaker, tegen de wil van Laura in. Ze wordt ook mishandeld als ze het niet doet. Op een dag dat het weer gebeurd is, komt ze met de fiets op weg naar huis terecht bij de vuurtoren vlak bij haar huis. Ze trilt zo erg (ze heeft drugs gekregen voor ze met de andere mannen naar bed moest) dat ze niet meer kan fietsen. David, de 25 jarige jongen die al jaren stiekem verliefd is op Laura en in de vuurtoren woont, schiet haar te hulp. Hij heeft in de loop van de jaren heel mooie schilderijen gemaakt waar Laura elke keer op staat. Hij laat haar inzien dat Abdul foute plannen met haar heeft. In eerste instantie wil ze hem niet geloven, maar uiteindelijk komt ze er achter dat hij gelijk heeft. Samen met David doet ze (nadat ze per sms bedreigd is door een compagnon van Abdul) aangifte tegen de mannen. Een jaar later heeft Laura nog steeds contact met David. Hij vertelt haar dat hij al heel lang verliefd op haar is. Laura vindt dit prima. Dan is het boek afgelopen.

Recensie

Ik heb dit boek gekozen, omdat het onderwerp helaas actueel is onder de jeugd. Ik was heel benieuwd hoe de schrijfster dit moeilijke en beladen onderwerp op een gemakkelijke manier zou beschrijven. Ik vind dat ze daar voor een groot deel in is geslaagd. Ik denk dat leerlingen die moeite hebben met lezen dit boek echt gemakkelijk kunnen lezen. De zinnen zijn kort, het lettertype is groot en de woorden die gebruikt zijn, zijn niet erg moeilijk. Toch zijn er een aantal zaken waar ik me in het verhaal een beetje aan gestoord heb, het strookte niet met mijn verwachting.
Als eerste is dat de oma van Laura nooit iets over haar overleden moeder wil vertellen. Het enige dat Laura weet is dat ze veel te jong is overleden. Hieronder citeer ik de passage waar dat in het boek verteld wordt. (blz.18)
Laura heeft nooit veel over haar moeder geweten.
'Je moeder is jong gestorven', heeft haar oma gezegd.
Dat was eigenlijk alles.
Laura kan zich haar moeder heel vaag herinneren.
Ze was bijna twee toen haar moeder stierf.
Ik vind dit erg ongeloofwaardig. Ik geloof niet dat een pubermeisje van 15 niet kritischer naar haar oma is als ze dingen over haar overleden moeder wil weten. Even later in het hoofdstuk dringt ze (ik denk voor de eerste keer) wat meer aan en krijgt ze het dagboek van haar moeder. Ze is hier erg blij mee.
Het tweede aspect in het boek dat ik vreemd vond was het personage David. Het is een 25 jarige jongen (10 jaar ouder dan Laura dus) die alleen in de vuurtoren vlak bij het huis van Laura woont. Hij is een erg goede schilder en hij heeft heel veel schilderijen van de omgeving gemaakt waar Laura elke keer op staat. Hij is verliefd op haar terwijl hij Laura helemaal niet persoonlijk kent. Wat me aan hem stoorde is dat hij de term 'mooi meisje' voor haar gebruikt tijdens het schilderen. Dat zijn exact dezelfde woorden die loverboy Abdul tegen Laura zegt om haar in te palmen. Ik kreeg er een beetje de kriebels van. Hieronder een passage waarin hij de term gebruikt. (blz.16)
David heeft de hele nacht doorgewerkt.
Ook het laatste schilderij is nu af.
Tevreden kijkt hij naar zijn werk.
'Mooi meisje', mompelt hij.
Voorzichtig raakt hij met de topjes van zijn vingers één van de schilderijen aan.
Een van de schilderijen waarop Laura tegen de wind in fietst.
De wind waait door haar rode krullen.
Het een na laatste stuk van het verhaal dat me ook tegen stond had wederom met David te maken. Hij is degene die Laura ertoe zet om aangifte te doen bij de politie. Dat is natuurlijk een goede zaak. Maar ik blijf het vreemd vinden dat de schrijfster ervoor gekozen heeft om de jongen 25 jaar te laten zijn. Ik denk dat een meisje van 15 niet snel aan een 'onbekende' jongen van al 25 jaar haar verhaal gaat doen en dan met hem naar de politie gaat. En dat hij op het einde van het boek zijn liefde aan haar verklaart vind ik ook bijzonder. Ik vind op die leeftijd 10 jaar leeftijd verschil erg veel....Hieronder citeer ik het gedeelte waarin hij aan Laura vertelt dat hij al heel lang verliefd op haar is.
David krijgt een tentoonstelling in het gemeentemuseum met de schilderijen waar Laura op staat.
'Nu kan ik aan iedereen laten zien hoe leuk en mooi je bent', zegt David.
Hij trekt haar naast zich op de bank.
'Want dat vind ik. Al heel lang.'
Laura kijkt hem verbaasd aan.
'Je kent me pas een jaar', zegt ze.
'Nee', zegt David.
'Ik ben een hele tijd geleden al verliefd op je geworden."
'O?' vraagt Laura.
'Ja,' zegt David.
'Ik heb op Koninginnedag eens een portret van je getekend, op straat.
Weet je dat nog?'
Laura vindt het prima dat hij verliefd op haar is, ze legt haar hoofd op zijn schouder. Het is een aanname, maar ik denk dus dat ze er geen problemen mee heeft dat een 25 jarige jongen al jaren een oogje op haar heeft zonder dat ze dat zelf ooit geweten heeft. Ik weet natuurlijk niet hoe goed hun band in het laatste jaar is geworden, maar het lijkt mij dat een gemiddeld pubermeisje dit redelijk freaky vindt.
Het laatste stuk dat ik minder geloofwaardig aan het boek vond was het feit dat de vader van Laura waarschijnlijk eenzelfde soort jongen is geweest als Abdul. Of hij ook een loverboy was kom je niet te weten, maar het was wel een player die erg veel vriendinnetjes tegelijkertijd had. Ik vind het wel erg 'toevallig' dat dit zowel bij Laura als har moeder het geval is. Laura is gelukkig niet zwanger geraakt. Dit is het gedeelte uit het boek dat Laura daar achter komt. (blz. 118 en 119)
Laura vraagt aan haar oma om over haar vader te vertellen. Oma schrikt daarvan, maar vertelt wel over haar vader.
Laura is bang dat oma niets meer zal zeggen.
Maar tot haar verrassing praat oma door.
'Je vader deugde niet', zegt ze.
'Hij was een mooie jongen, die met veel meisjes tegelijk ging.
Je moeder had daar geen idee van.
Ze dacht dat ze het enige meisje in zijn leven was.'

Laura had gedacht dat ze nog veel meer wilde weten.
Maar ineens is dat gevoel over.

Ik denk dat de schrijfster er goed in is geslaagd om de boodschap van het boek over te brengen. Ze wil de jonge meiden echt waarschuwen voor loverboys. Door het personage Laura zo realistisch te beschrijven denk ik dat veel meiden zichzelf wel met haar kunnen identificeren. Hopelijk niet in de dingen die Laura overkomt, maar wel met haar personage zelf. Verder denk ik dat de leerlingen die moeite hebben met lezen het ook erg fijn vinden dat dit boek niet zo dik is, grote letters en korte zinnen heeft. Misschien motiveert ze dit om het boek te gaan lezen.
Al met al denk vind ik dat het boek goed aansluit bij de doelgroep. Mijn eigen bezwaren zullen voor de leerlingen in mijn klassen hoogstwaarschijnlijk niet gelden en dan is het een prima boek om te lezen. Ik zou het in mijn klassen dan ook zeker wel aanraden aan de (moeilijk lezende) meiden waarvan ik het idee heb dat ze wel gevoelig zijn voor mooie praatjes van 'gevaarlijke' jongens. Want welk meisje vindt het op die leeftijd nou niet leuk om aandacht van de jongens te krijgen....?